Wiadomo, ?e w ka?dym j?zyku wyst?puje jeden lub wi?cej terminów u?ywanych dla okre?lenia Boga czy te? pomniejszych bóstw. Inaczej jest z wyrazem Allah. Allah jest arabskim imieniem w?asnym jedynego, prawdziwego Boga. Jemu te? ono wy??cznie przys?uguje. Termin Allah nie wyst?­puje w liczbie mnogiej (tak jak i po polsku Bóg) ani w innych rodzajach gramatycznych. Jest to termin wyj?tkowy w porów­naniu ze s?owem bóg mog?cym przyjmowa? liczb? mnog? ­bogowie, albo rodzaj ?e?ski - bogini. Warto zauwa?y?, ?e Allah jest imieniem w?asnym Boga w j?zyku aramejskim, który by? pokrewny arabskiemu i by? j?zykiem Chrystusa (PzN Pokój z Nim).

Idea Jedynego, prawdziwego Boga jest odbiciem jedynej w swoim rodzaju koncepcji, któr? Islam ??czy z Allahem. Dla muzu?manina Allah jest wszechmocny, jest Stworzycielem i Panem ?wiata; jest do nikogo niepodobny i niczego nie mo?na z Nim porówna?. Prorok Muhammad (PzN) zosta? zapytany przez swoich wspó?czesnych o Allaha; odpowied? nadesz?a bezpo?rednio od samego Allaha w formie krótkiego rozdzia?u Koranu, wyra?aj?cego istot? Boskiej jedno?ci oraz credo monoteizmu. Jest to Sura: (Szczero?? wiary, 1-4), w której czytamy: W imi? Boga Mi?osiernego, Lito?ciwego! Mów: "On jest Allahem Jedynym, Allahem Wiekuistym! Nie zrodzi? nikogo ani te? nie zosta? zrodzony, a nikt nie jest Jemu równy!".

Niektórzy niemuzu?manie twierdz?, ?e Allah w Islamie jest bogiem surowym i okrutnym, ??daj?cym bezwarunkowego pos?usze?stwa. Nic nie mo?e by? dalsze od prawdy, ni? to stwierdzenie. Wystarczy wiedzie?, ?e prawie wszystkie sto czterna?cie sur Koranu, z wyj?tkiem jednej zaczynaj? si? od s?ów: "W imi? Allaha Mi?osiernego, Lito?ciwego!"

W jednym z hadisów Prorok (PzN) przekazuje nam: Allah jest bardziej kochaj?cy i ?agodny, ni? matka dla swojego ukochanego dziecka. Ale Allah jest tak?e sprawiedliwy. St?d z?oczy?cy i grzesz­nicy musz? zosta? ukarani, a ludzie cnotliwi zas?u?? na ?ask? i hojno?? Allaha. W istocie cecha Bo?ego Mi?osierdzia w pe?ni wyra?a si? w innym atrybucie Allaha, jakim jest Spra­wiedliwo??. Ludzie cierpi?cy za ?ycia dla Allaha oraz ci, którzy dr?cz? i wyzyskuj? innych, nie zostan? jednakowo potraktowani przez Pana. Oczekiwanie równego ich traktowania by?oby równoznaczne z negacj? prawdziwej wiary w odpo­wiedzialno?? cz?owieka w przysz?ym ?yciu, oraz odrzuce­niem pobudek do moralnego i cnotliwego ?ycia na tym ?wiecie. Wyra?nie i wprost mówi? o tym nast?puj?ce wersety Koranu: "Zaprawd?, ludzie bogobojni znajd? u swego Pana Ogrody Szcz??liwo?ci! Czy? my potraktujemy tych, którzy si? poddali, ca?kowicie tak jak grzeszników? Có? z wami? Jak s?dzicie?" (Sura: Pióro, 34-36).

Islam nie pozwala przedstawia? Boga w jakiejkolwiek ludzkiej formie ani ukazywa? Go jako obdarzaj?cego ?ask? jakiejkolwiek jednostki albo narody, z powodu ich dobrobytu, si?y lub rasy. On stworzy? wszystkie istnienia ludzkie jako równe. Ludzie mog? si? wyró?nia? i zyska? Jego ?ask? tylko poprzez cnot? i pobo?no??.

Koncepcje mówi?ce, ?e Allah odpoczywa? siódmego dnia stworzenia, ?e zmaga? si? z jednym ze swych ?o?nierzy, ?e jest zawistnym intrygantem przeciwko ludzko?ci, ?e wciela? si? w jak?kolwiek ludzk? posta?, s? blu?nierstwem z muzu?­ma?skiego punktu widzenia.

Pos?ugiwanie si? jedynym w swoim rodzaju imieniem jako imieniem Boskim dowodzi znaczenia, jakie Islam przywi?zuje do czysto?ci wiary w Allaha, który jest istot? pos?annictwa wszystkich proroków (PzN). Dlatego Islam uwa?a ??czenie jakiegokolwiek innego bóstwa lub osobowo?ci z Allahem za grzech ?miertelny, którego nigdy nie przebaczy, cho? mo?e przebaczy? wszystkie inne grzechy.

Stwórca musi mie? inn? natur? ni? rzeczy stworzone; posiadaj?c t? sam? natur?, by?by ograniczony w czasie, wiec musia?by zosta? przez kogo? stworzony. St?d za? wynika, ?e nikt nie jest taki jak On. Je?li twórca nie jest ograniczony w czasie, musi by? wieczny. Ale je?li jest On wieczny, nie mo?e posiada? uprzedniej, sprawczej przyczyny, a je?li Jego istnienie nie zosta?o niczym wywo?ane, nic poza Nim samym nie ka?e jej kontynuowa?, to oznacza, ?e musi by? On samowystarczalny. I poniewa? trwanie Jego w?asnego istnienia nie zale?y od niczego innego, istnienie to nie ma ko?ca. Stwórca jest przez to wieczny i nie?miertelny. On jest pocz?tkiem i ko?cem.

Jest On samowystarczalny oraz istnieje sam przez si?, je?li u?yjemy koranicznego terminu Al-Kajjum. Stwórca kreuje nie tylko w ten sposób, ?e powo?uje do ?ycia; On tak?e zachowuje przy ?yciu i pozbawia egzystencji; jest ostateczn? przyczyn? wszystkiego, co si? zdarza. Allah jest stworzycielem wszystkiego. On jest stra?nikiem ka?dej rzeczy. Do niego nale?? Klucze niebios i ziemi. I nie ma ?adnego stworzenia, które by pe?za?o po ziemi, a nie by?o zaopatrzone przez Allaha. On zna miejsce jego przebywania i kryjówki.

Je?li Stwórca jest wieczny i nie?miertelny, Jego atrybuty musz? by? równie? wieczne i nie?miertelne. Nie mo?e On postrada? Swoich atrybutów, ani te? naby? nowych. Wynika st?d, ?e posiada On cechy absolutne. A czy nie mog?o by istnie? wi?cej ni? tylko jeden Stwórca, posiadaj?cy absolutne atrybuty? Czy mo?e by? na przyk?ad, dwóch wszechmog?cych stwórców? Wystarczy chwil? pomy?le?, aby stwierdzi?, ?e nie jest to mo?liwe. Koran przytacza ten argument w nast?­puj?cych wersetach: "Allah nie przybral Sobie syna ani nie bylo z Nim ?adnego boga, bo wówczas ka?dy bóg zabra?by to, co stworzy?, a niektórzy z nich wznie?liby si? ponad innych... A gdyby na niebie i ziemi pomi?dzy Allahem byli inni bogowie, to one (niebo i ziemia) uleg?yby zniszczeniu." (Sura: Wierni, 91 sura: Prorocy, 22).

Koran przypomina nam, ?e wszyscy rzekomi bogowie s? fa?szywi. B?dzie im zadane pytanie: "Gdzie? s? ci, którym oddajecie cze?? poza Allahem. Czy oni wam pomagaj? albo czy pomagaj? samym sobie?" (Sura: Poeci 92-93).

Czcicielom cia? niebieskich cytuje si? histori? Abrahama (PzN): A kiedy okry?a go ciemna noc, zobaczy? gwiazd? i powiedzia?: "To jest mój Bóg!". Ale kiedy znikn?? na zachodzie, powiedzia?: "Je?li mój Bóg nie poprowadzi mnie drog? prost?, to z pewno?ci? b?d? nale?a? do ludzi b??dz?cych!". A kiedy zobaczy? s?o?ce wschodz?ce powiedzia?: "To jest mój Bóg! On jest najwi?kszy!" Lecz kiedy ono zasz?o, powiedzia?: "O ludu mój! Ja nie jestem winien tego, ?e wy Jemu dodajecie wspó?towarzysz! Oto kierowa?em swoje oblicze ku Temu, który stworzy? niebiosa i ziemi?, jako prawdziwie wierz?cy: Ja nie nale?? do ba?wochwalców" (Sura: Torzody, 76-79).

Aby by? muzu?maninem, to znaczy poddanym Allachowi (muslim), nale?y uwierzy? w jedno?? Allaha, w tym sensie, by uzna? Go za jedynego Stwórc?, Opiekuna i ?ywiciela. Ale sama wiara w to, co nazwano pó?niej Ta?hid ar-Rububija - nie jest wystarczaj?ca; nale?y tu doda? sformu?owanie Ta?hid al-Uluhija. Uznaje si? przez nie, ?e tylko Allah zas?uguje na cze??, i nie nale?y przyjmowa? za przedmiot kultu ?adnych innych rzeczy ani istot.

Zdobywszy wiedz? o jedynym, prawdziwym Allahu, cz?owiek b?dzie w Niego nieustannie wierzy? i nic nie b?dzie w stanie doprowadzi? go do odrzucenia tej prawdy. Gdy wiara wniknie do ludzkiego serca, spowoduje pewien stan umys?u, którego wynikiem b?d? czyny. Takie stany umys?u i czyny, potraktowane ??cznie, s? dowodem prawdziwej wiary. Prorok (PzN) powiedzia?: Wiara jest tym, co utrwala si? mocno w sercu i znajduje dowody w czynach. Przede wszystkim w?ród stanów umys?owych, w jakich znajduje si? cz?owiek, przewodzi uczucie wdzi?czno?ci dla Allaha, które mo?e by? nazwane istot kultu (ibada). Uczucie wdzi?czno?ci jest tak wa?ne, ?e niewierz?cy mo?e by? nazwany kafir, co znaczy: kto?, kto zaprzecza prawdzie, a tak?e kto?, kto jest niewdzi?czny.

Wierz?cy kocha Allaha i jest Mu wdzi?czny za Jego dary. Sk?ada Mu dowody swojej wdzi?czno?ci, maj?c zarazem ?wiadomo??, ?e jego dobre uczynki - zarówno w sensie fizycznym, jak i psychicznym - s? zupe?nie niewspó?mierne do otrzymanych Bo?ych ?ask. Cz?owiek pozostaje zawsze w nie­pewno?ci, czy Allah go nie ukarze" na tym albo na tamtym ?wiecie. Obawia si? Allaha, poddaj?c si? Mu i s?u??c z wielk? pokor?. Nie mo?e by? w takim stanie umys?u, nie my?l?c ca?y czas o Allahu. Tak, wi?c wspomnienie Allaha jest ?yciow? si?? wiary, a bez tej wiary ono (ziku) s?abnie i obumiera.

Koran próbuje rozwija? uczucie wdzi?czno?ci poprzez cz?ste powtarzanie atrybutów Allaha. Atrybuty te wymienione s? ??cznie w nast?puj?cych wersetach Koranu: "On jest Bogiem i nie ma bóstwa oprócz Niego! On zna to, co jest skryte przed istotami stworzonymi i to, co jest widzialne. On jest Mi?osierny i Lito?ciwy! On jest Allah i nie ma bóstwa oprócz Niego. W?adca Przenaj?wi?tszy, Zbawca, Wierny, Zachowuj?cy prawd?, Pot??ny, Przemo?ny i Wznios?y! Chwa?a niech b?dzie Allahowi On jest ponad to wszystko, co Mu dodaj? jako wspó?towarzyszy! On jest Allahem! Stworzycielem, Twórc?, Który nadaje kszta?ty! Jemu si? nale?? najpi?kniejsze imiona. Jego to chwal? g?osz? wszystkie stworzenia, które s? w nie­biosach i na ziemi! On jest pot??ny i M?dry!" (Sura: Zebranie 22-24).

"Allah, nie ma bóstwa oprócz Niego - ?yj?cego, Istniej?cego! Nie chwyta Go drzemka ani sen. Do Niego nale?y to, co jest w niebiosach, i to co jest na ziemi! A któ? si? b?dzie u Niego wstawiaj inaczej, jak za Jego zezwoleniem? On wie, co by?o przed Nim, i On wie, co b?dzie po nich, oni nie pojmuj? z Jego wiedzy niczego, oprócz tego, co On zechce. Jego tron jest tak rozleg?y jak niebiosa i ziemia, a panowanie nad nim Go nie nu?y. On jest Wynios?y, Ogromny!" (Sura: Krowa, 255).

"O, ludzie Ksi?gi! Nie przekraczajcie granic waszej religii, a o Allahu prawd? tylko mówcie! Jezus Chrystus, syn Maryii, jest tylko pos?a?cem Allaha i Jego S?owem, które Allah z?o?y? Marii i Duchem, pochodz?cym od Niego. Wierzcie, wi?c w Allaha i Jego pos?a?ców i nie mówcie "Trójca!". Zaprzesta?cie! Tak b?dzie lepiej dla was, gdy? Allah jest tylko jednym Bogiem! Chwa?a Mu! On jest zbyt Wynios?y by mie? syna?" (Sura: Kobiety,171).